21 marca, sobota
14:00 | PANEL: Okrągły stół piosenki
Teatr Muzyczny Capitol, Foyer Za Witrażem | wstęp wolny
23 marca, poniedziałek
12:00 | PANEL: Kobieca twarz piosenki
Teatr Muzyczny Capitol, Foyer Za Witrażem | wstęp wolny
28 marca, sobota
13:00 | PANEL: Muzyczny aktor przyszłości
Teatr Muzyczny Capitol, Foyer Za Witrażem | wstęp wolny

Panel pierwszy – 21 marca, sobota, godz. 14:00

OKRĄGŁY STÓŁ PIOSENKI

Prowadzenie: Jolanta Kowalska

Goście: Konrad Imiela, Mariusz Kiljan, Roman Kołakowski, Wojciech Kościelniak, Andrzej Kuryło, Michał Litwiniec, L.U.C., Marek Otwinowski, Mirosław Pęczak, Jerzy Satanowski, Jacek Sieradzki, Cezary Studniak 

36 PPA

Debata poświęcona historii, ewolucji i rewolucji PPA.

Założeniem podstawowym spotkania jest konfrontacja strażników tradycji i reformatorów, punktem dojścia rozmowy – refleksja na temat aktualnej tożsamości ideowej festiwalu i perspektyw rozwoju w przyszłości.

Dobór uczestników spotkania, mam nadzieję, zagwarantuje polaryzację stanowisk w kluczowych dla tematu kwestiach, a w konsekwencji również twórczą dyskusję. Powinno w niej dojść do konfrontacji różnych spojrzeń na to, czym była/jest/będzie piosenka aktorska.

Potencjalne osie tematyczne sporu:

  • kanon piosenki (pytania o rolę kanonu w kształtowaniu się historycznej tożsamości PPA i ewentualny zasięg repertuarowy dziś – czego nie ma w kanonie, a być może powinno się tam znaleźć)
  • rola PPA w kształtowaniu kultury muzycznej teatru dramatycznego w Polsce
  • piosenka aktorska jako łabędzi śpiew kultury inteligenckiej (teza Mirosława Pęczaka)
  • piosenka aktorska między literaturą a popkulturą
  • dziesięć lat „chłopięcej rewolucji”. Czym był symboliczny przełom, jaki ustanowiła Gala „Wiatry z mózgu”
  • kierunki przemian – repertuar, estetyka, nowe twarze
  • ferment w przedpokojach, czyli festiwalowy off
  • aktorstwo w piosence i piosenka w aktorstwie, czyli o misji PPA w przyszłości

Panel drugi – 23 marca, poniedziałek, godz. 12:00

KOBIECA TWARZ PIOSENKI

Prowadzenie: Jolanta Kowalska

Goście: Marie Daulne (Zap Mama), Maja Kleszcz, Agnieszka Olsten, Natalia Sikora, Justyna Szafran


Tematem debaty będzie kobiecość na scenie, estradzie i oczywiście w piosence. Pomówimy o scenicznych wizerunkach śpiewających kobiet: divach, szansonistkach, kobietach-fetyszach, dostojnych madonnach i niegrzecznych dziewczynkach. O mitologiach wielkich dam piosenki, o kulturowych stereotypach, performowaniu kobiecości na scenie i indywidualnych formach ekspresji muzycznej, realizowanych przez bohaterki panelu.


Panel trzeci – 28 marca, sobota, godz. 13.

MUZYCZNY AKTOR PRZYSZŁOŚCI

Prowadzenie: Jolanta Kowalska

Goście: Agata Duda-Gracz, Agata Zubel, Sambor Dudziński, Jarosław Fret, Paweł Passini, Prasqual, Radosław Rychcik

Przedmiotem debaty będą perspektywy nowej ekspresji muzycznej w teatrze. Aktor na scenach dramatycznych musi się dziś mierzyć z coraz większą ilością zadań muzycznych – nie tylko w postaci form wokalnych. Rozumienie „muzyczności” na scenie uległo znacznemu poszerzeniu. Z jednej strony wracamy do idei awangardy – a więc aktorstwa instrumentalnego, z drugiej – do muzycznych praźródeł teatru. Aktor przestaje być wyrobnikiem słowa, traktując swoje ciało i głos jak instrument muzyczny. Wszystko to służy również nowemu spojrzeniu na dźwiękową ekspresję języka. Jak z tych możliwości korzystają reżyserzy? Gdzie mogą się spotkać marzenia o zinstrumentalizowaniu aktora z dążeniami do uscenicznienia muzyków, którymi żyje dziś muzyczna awangarda?


RELACJE

Co dobre, a co złe w PPA? – o panelu dyskusyjnym „Okrągły stół piosenki”

Tematem debaty „Okrągły stół piosenki” była historia i możliwe kierunki rozwoju Przeglądu Piosenki Aktorskiej. 36. edycja festiwalu stała się pretekstem dla jej przeszłych i obecnych twórców do spotkania się nie tylko z wrocławską publicznością, ale także między sobą. Była to okazja do skonfrontowania idei, które przyświecały architektom pierwszych edycji PPA oraz tych, które reprezentuje młodsze pokolenie, znajdujące się obecnie za sterami legendarnego festiwalu.

Gośćmi debaty, którą poprowadziła teatrolożka i dziennikarka TVP Jolanta Kowalska, byli dawni dyrektorzy artystyczni przeglądu: Andrzej Kuryło, Roman Kołakowski, Wojciech Kościelniak i Konrad Imiela, obecny dyrektor Cezary Studniak, aktor Mariusz Kiljan, raper i producent muzyczny L.U.C., kompozytor i reżyser Jerzy Satanowski, socjolog Mirosław Pęczak, muzyk Marek Otwinowski oraz krytyk teatralny, redaktor „Dialogu” Jacek Sieradzki.

Pomimo tego, że pomiędzy przybyłymi panami panowało wzajemne zrozumienie i chęć podejmowania dialogu, to im dłuższa stawała się rozmowa, tym bardziej oczywisty okazywał się podział na „starych” i „nowych” architektów Przeglądu. Główne różnice zaznaczały się w podejściu do legendarnej Gali festiwalu. Z jednej strony miała ona być wybitnym akcentem na zakończenie przeglądu, przedstawieniem z udziałem „znanych twarzy”, a z drugiej okazją do zaprezentowania publiczności czegoś twórczego, prowokującego do poszukiwań własnych interpretacji i wyraźnym sprzeciwem wobec marginalizacji wrocławskiego środowiska aktorskiego.

Różnice zdań nie ominęły także tematu Konkursu Interpretacji Piosenki Aktorskiej. Dla dawnych twórców Przeglądu okazał się on tracić na znaczeniu na rzecz innych wydarzeń festiwalowych (zagranicznych sztuk, recitali, koncertów) i pozostawać swoistym reliktem przeszłości, którego obecna forma nie dosięgnie już ideału sprzed lat. Dla wielu Konkurs stał się już czymś niezrozumiałym, niedoskonałym i ubogim pod względem treści, którą prezentują kandydaci, uciekający konsekwentnie od Kanonu Piosenki Aktorskiej (Osiecka, Młynarski, Brel) na rzecz nowych, awangardowych twórców, którzy stawiają na kreacyjne udziwnienia, pośród których ginie prawdziwy przekaz. Istotny głos w kontrze do tak postawionych argumentów podniósł Mariusz Kiljan, stwierdzając, że Konkurs istnieje po to, aby ewoluować i odpowiadać na potrzeby nie tylko występujących na scenie artystów, ale i samej publiczności. Potwierdził to siedzący na widowni Bogusław Sobczuk (aktor, członek Rady Artystycznej PPA) mówiąc, że to właśnie publiczność jest papierkiem lakmusowym chłonącym płynące ze sceny emocje, co widać było wyraźnie podczas piątkowego Koncertu w Imparcie.

Młodzi twórcy bezwzględnie zgodzili się co do stanowiska, że Konkurs poddaje się naturalnemu procesowi ewolucji, pośród którego, być może, odnalazł się nowy sposób na budowanie kreacji, opowiadanie historii i transmisję jej szczerości, czego nie należy na siłę blokować. W trakcie dyskusji nakierowano także uwagę na happeningi, które nie spotkały się z uznaniem publiczności, dlatego zapowiedziano, że mają szansę odrodzić się w nowej formie podczas przyszłej edycji PPA, która odbędzie się w dniach 13- 22 maja 2016 r.

Po przeszło dwugodzinnej dyskusji, w trakcie której twórczo ścierały się przeszłe i obecne oczekiwania wobec rozwoju formy PPA, najważniejszym akcentem okazał się głos Jerzego Satanowskiego, który podkreślił, że festiwal jest dla niego jednym z niewielu szczęśliwych przedsięwzięć, którego dawni i teraźniejsi architekci mogą spotkać się oraz podjąć merytoryczną, zgodną i twórczą rozmowę, dającą nadzieję na to, że Przegląd nie przestanie się rozwijać i zaskakiwać kolejnych pokoleń publiczności.


Zdjęcia Łukasz Giza