Flower Power

Miejsce: Duża Scena TM Capitol
Data: 17 marca 16:30, 19:00
Kup bilet online

Scenariusz i reżyseria: Jerzy Bielunas
Na podstawie wierszy Jacka Podsiadły i piosenek Nicka Cave’a, Boba Dylana, Guns N’ Roses, Jimiego Hendrixa, Micka Jaggera, Johna Lennona, Amandy McBroom, Barry’ego McGuire, Joni Mitchell i Franka Zappy
Tłumaczenie piosenek: Jacek Podsiadło

Aranżacje i kierownictwo muzyczne: Mateusz Pospieszalski
Scenografia i kostiumy: Honorata Mochalska-Błachut, Anna Czyż
Wizualizacje: Anna Szalwa, Daniel Kusak
Konsultacja w zakresie ruchu scenicznego: Ewelina Ciszewska
Występują
Iwona Bielska, Kinga Preis, Anna Malek, Emose Uhunmwangho, Andrzej Kłak, Adam Nowak, Tomasz Organek, Mateusz Pospieszalski, Cezary Studniak, Robert Więckiewicz i  studenci AST Wrocław: Piotr Czarniecki, Karol Donda, Jakub Mikulak, Tomasz Ostach, Wojciech Świeściak, Paweł Wydrzyński
Chór: Magda Śniadecka (kierownictwo, śpiew), Katarzyna Mirowska, Marcin Wawrzynowicz
Muzycy: Mateusz Pospieszalski – band leader / saksofony, Darek Bafeltowski – gitara, Lesław Matecki – gitara, Łukasz Pospieszalski – organy, fortepian, Maksymilian Mucha – gitara basowa, Łukasz Moskal – perkusja

Opowieść niesentymentalna o czasach, które dobrze, że były, i dobrze, że trwały tak krótko – zanim kwiaty przestały pachnieć, zanim muzyka przestała grać, zanim wspomnienie o lecie miłości nie zatarło się w rutynie buntu i stało się karykaturą.„Flower Power” jest historią (diagnozą?) ucieczki od życia według schematów i wartości narzuconych przez „państwo i prawo”. W poetycką narrację o poszukiwaniu wolności wpisane zostały piosenki niekoniecznie „mądre” i niekoniecznie „grzeczne”, ale dobrze oddające stan ducha młodych ludzi, dla których „stary” świat to było za mało.

Ramę spektaklu Jerzego Bielunasa stanowią wiersze Jacka Podsiadły, poety, który z hippisowania nigdy nie wyrósł, ale nigdy też nie stał się niewolnikiem złudzenia, że „życie obok” będzie proste. A mimo to – żyje obok.

Zawsze już będę wędrował do jakiejś Ameryki.
Za Chlebem i Wolnością. I nigdy nie znajdę szlaku wiodącego z powrotem na tamte prerie.
Wiem, Golden Gate otwierają się tylko dla samobójców.
Lecz fascynuj mnie, Ameryko: szaleństwem Kerouaka łatającego jeansy kolejnymi fragmentami powieści pisanych na kolanie, chudą sylwetką Jodie Foster,
walcem drogowym miażdżącym płyty Cata Stevensa, strzałką szybkościomierza wskazującą ponad sto mil na godzinę, której nie przeżyje zakochany James Dean z wbitą między żebra kierownicą,
łobuzerską twarzyczką Jackie Coogana, kiedy ciska kamieniami w szyby, a na widok policjanta pryska jak mit. Fascynuj mnie.
Nad Wielkimi Jeziorami mojej wyobraźni ludzie mają złote serca, rzeki płyną mlekiem.


Foto: T. Walkow ©PPA